زندگي آنچه زود از دست مي رود خود زندگيست . از اين روزها فقط خاطراتي باقي مي ماند، خاطراتي که در سرنوشتمان فقط گاهگاهي تصوير تاريک و روشن اين دوران را نمايان ميکند و هر زمان که مي گذرد برگي از صفحه خاطرات کنده و به پيمانه عمر اندکي افزوده مي شود ...

	هنوزهم
هنوز!   هنوز در جاده انتظار نشسته و  چشمانم را به آسمان بیکران دوخته ام. هنوز گریه هایم را زیر باران پنهان می کنم. باز در انتظارم که بیای. بیا تا پیش از این نگاهمان غریب نماند.

	به نام اوکه....×××
به نام حق به نام او که دوستی را افرید .. عشق را...  رنگ را.... به نام انکه کلمه را افرید. و کلمه چه بزرگ بود در کلام او و چه کوچک شد ان زمان که می خواستم از او بگویم. سالهاست دچارش هستم و چه سخت بود بیدلی را ساختن خانه ای در دل. و این دل بینهایت چه جای کوچکی بود برای دل بیتابش

	رزو عشق

	فروغ
آري آغازدوست داشتن است  گرچه پايان راه ناپيداست من به پايان دگرنيتنديشم كه همين دوست داشتن زيباست ..

	بیداری
با زمزمه ی عشق تو بیدار شدم از هر چه به غیر توست بیزار شدم مجنون شدم و زعقل برون افتادم از خلق گسستم و به تو یار شدم

	احساس عشق
اگه یک روز احساس کردی که دوست داری یک نفرو دوست داشته باشی بدون که عاشق شدی چشمامو رو هم ميزارمو تو رو به يادم ميارمو دوباره دست تکون ميدمو تو را به همه نشون ميدمو کم ميارم آخه تورو تو رو به يادم ميارمو دنيا ديگه مثل تو نداره نداره نميتونه بياره دلا همه بيقراره عشقن اما عشقي که باسه تو بيقراره هيچکي مثل تو نميتونه نميتونه قلبمو بخونه بگو بگو کدوم خيابونه که منو به تو ميتونه برسونه .. نه نداره دنيا مثل تو .. مثل تو .............

	گناه
گناه      پروردگارا! دلم میخواهد بالهایم را بگشایم و به سوی تو پرواز کنم اما افسوس که بالهایم شکسته و توان برخواستن از من صلب شده! اکنون که پرده شفاف و سپیده قلبم از بار گناهان سیاه و تار گشته! اکنون که به راهی قدم نهادم که نمیدانم انتهایش به کجا ختم میشود! چگونه به سوی تو باز گردم؟ چگونه تورا درکنار خود حس کنم؟ من که از قطره فطره گناهانم دریای بیکرانی از زشتی ها و بدی ها پدید اوردم من که در خاک قلبم تخم بدکاری را کاشتم و انقدر پرورش دادم که این زشتی ها و بدی ها درعمق شاخ و برگهایم نفوذ کرده و امروز درختی از گناه پدید اورده که هیچ ثمره و میوه ای نمیدهد! من که بالهایم را زیر بار سنگین گناهان شکستم!  غافل و پوچ از گناهانم دریای بی کرانی ساختم و امروز از سیلی که از گناهانم پدید امده سخت هراسانم! سیلی که سدی را شکست که مرز تمام خوبی ها و پاکی ها بود خدایا! اکنون که به بیراهه قدم گذاشتم و انقدر دور شدم که  دیگر راه برگشتی ندارم اکنون که در دریای گناهانم دست و پا میزنم ایا راه بازگشتی وجود دارد خدایا ایا کشتی نجاتی وجود دارد تا مرا از این گرداب گناه گردابی که هر لحظه  مرا به سوی خود فرا میکشد نجات دهد؟؟؟؟؟؟؟

	عشق وارونه
مي‌تونم تو لحظه‌هاي بي‌كسيت، واسه تو مرحم تنهايي باشم مي‌تونم با يه بغل ياس سفيد، تو شبات عطر ترانه بپاشم هر کس به طریقی دل ما میشکند بیگانه جدا دوست جدا میشکند بیگانه اگر میشکند حرفی نیست من در عجبم دوست چرامیشکند دل ما شکست کس صدایش نشنید   اری دل مرد بی صدا میشکند

	زیبا

	خاطرات تنهایی
وقتی چشمام پر اشکه وقتی قلبم بی قراره وقتی پا به پای ابرا چشم من بارون میباره وقتی مثل یه پرنده میرم و گوشه می گیرم وقتی با نبودن تو توی هر لحظه می میرم با یه حس عاشقونه انتظار تو رو دارم من یه ماهی تو یه دریا تو که نیستی بی قرارم   وقتی خواب تو می بینم خواب عاشقونه تو وقتی که قطره ی اشکو می بینم رو گونه ی تو وقتی قلب عاشقم رو پیش پای تو میزارم وقتی که بلور اشکو واسه  تو هدیه می یارم با یه حس عاشقونه انتظار تو رو دارم من یه ماهی تو یه دریا تو که نیستی بی قرارم تو که نیستی تو که نیستی قلب عاشق بی قراره آرزوی تو رو داشتن باز تورو یادم میاره تو بدون که بی تو هرگز  شب من سحر نمی شه جز تو چشمام واسه هیچکس نمی باره تر نمی شه هنوزم حس نیازت از تو قلب من نرفته کاش بدونی زندگی بی تو چه سخته ....

	خیلی
من دیگه غزل نمی گم واسه تو اشکامو هدر نمیدم واسه تو تو دقیقه های تلخ انتظار چی میدونی چی کشیدم واسه تو من می خوام دیگه فراموشت کنم تو بمون با این غرور لعنتی قبل رفتنم ولی بزار بگم

	لبخند
یک روز شايد يک روز  که افتاب گيسوي نقره اي دماوند پير را نوازش ميکند  در يک غريو تندر باراني  در يک نسيم نوازشگر بهار  يک روز شايد همراه پرستوئي عاشق  واژه لبخند به سرزمين سوخته من باز گردد  اميد کوبه در را بفشارد  وسپيدي جاي تمامي اين سياهي ها را پر کند  ان روز بر مردگان نيز سياه نخواهم پوشيد  حتي بر عزيزترينشان...

	روزی
روزی که در کوی دلم جا گرفتی فهمیده بودی بی تو من قلبی ندارم با مهربونی در دلم تو خونه کردی تا من به پاس عشق خود شبنم ببارم با لهجه ای از جنس حسرت گریه کردم تا چشم نازت با نگاهم آشنا شد از کوچه های شب غریبانه گذشتم نجوای عشقم قصه ی آلاله ها شد با رویش لبخند سبزت جان گرفتم پروانه گشتم گرد خورشید نگاهت با بغض یک میخک ز تنهایی رمیدم شیدا وجودم را فدا کردم به راهت من درد یک نیلوفر زخمی عشقم همپای باران تا خدا پرواز کردم بر اوج رنگین آرزوهایم نشیتی من هم به نامت نغمه ای آواز کردم تندیس عشقم ، تا ابد با من بمان تو تا عابری در کوچه غربت نگردم

	ان روز ها
آن روز که با تو بودم.. امروز که بی توام٬آن روز که با تو بودم.... بی تو بودم.... امروز که بی توام با توام عادت کرده ای به سراغت نیایم؟! که به سراغم نمی آئی؟؟

	نفس عشق
اگه حتی بین ما              فاصله یک نفسه                             نفس منو بگیر    برای یکی شدن              اگه مرگ من بسه                            نفس منو بگیر    خوب دیروز و هنوز       طرحی از من بر صلیب                  روی تن پوشت بدوز    وقت عریانی عشق          با همین طرح حقیر                      در حریق تن بسوز    تو بگو غیبت دست         غیبت هر چه نفس                         بین ما فاصله نیست    غیبت آخر تو                کوچ مرغان صدا                          ختم این غائله نیست!

 

مفاهيم عشق

 

حسرت نمی گذارد تو را فراموشت کنم و عشق مانع ایست قلبی

و تنها نگاه تو می تواند مانع از این مرگ شود

دوستت دارم و می خواهم در کنار من بمانی

بگذار این حسرت به واقعیتی تبدیل شود

و در کنارت بودن را احساس کنم

ای کاش می توانستی دیدگان شسته شده از اشک مرا ببینی و دستان مرا

در حالی که تو را نشانه رفته اند

و

 تنها با صدای قلب تو خو گرفته اند

را احساس کنی

لحظه لحظه های تنهایی من

با تو و به یاد تو

پُر می شود

و

بِدان

تنها تو دلیل زنده بودنی

راهی ست راه عشق که هیچش کناره نیست

آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست

در این شبهای دل تنگی که غم با من هم آغوشه

بجز اندوه و تنهایی کسی با من نمی جوشه

کسی حالم نمی پرسه کسی دردم نمی دونه

نه هم دردآوایی با من یک دل نمی خونه

از این سرگشتگی بیزارم وبیزار

ولی راه فراری نیست از این دیوار

روی هر شانه 

سری گریه کند وقت وداع !

 سر من وقت وداع ،

گوشه ی دیوار گریست !...

به گل گفتم عشق چيست؟

گفت! از من خوشبوتر....

 به پروانه گفتم    عشق چيست؟

 گفت! از من زيباتر....

 به شمع گفتم عشق چيست؟ گفت!

 از من سوزنده تر...

 به عشق گفتم! آخر تو چيستي؟

 گفت؟....نگاهي بيش نيستم

 نمی خواهم به جز من دوستدار ديگری باشی

 

 

عاشق و مجنونت شدم ، نخونده مهمونت شدم

کلی  پریشونت  شد م ،  اما  باز م نیومدی

قهموه فنجونت شدم ، شمع تو شمعدونت شدم

خاک  تو  گلدونت  شدم ،  اما  بازم نیومدی

برف زمستونت شدم ، زسوا و جیرونت شدم

چک  چک  ناودونت شدم ، اما بازم نیومدی

آفتاب و بارونت شدم ، اشکای غلطونت شدم

عطر  گلابدونت   شدم ،  اما  بازم  نیومدی

ماه تو ایمونت شدم ، خراب و ویرونت شدم

گل  گلستونت  شدم  ،  اما  بازم  نیومدی

سه ماه تابستونت شدم ، الوند و کارونت شدم

رگت شدم ،  خونت  شدم ،  اما بازم  نیومدی

خادرم و دربونت شدم ، اسر زندونت شدم

گلاب  کاشونت  شدم ،  اما  بازم  نیومدی

یه جوری مدیونت شدم، تو دردا درمونت شدم

راهی  میدوت  شدم ،  اما بازم نیمودی

تو سختی آسونت شدم ، تو دردا درمونت شدم

ناجی  پنهونت  شدم ،  اما  بازم  نیومدی

لباس و سامونت شدم،  سارق  ایمونت شدم

چشمای  گریونت شدم  ، اما بازم نیومدی

لبای  خندونت  شدم ، گشنه شدی نونت شدم

آب  فرامونت شدم ،  اما  باز م نیومدی

همیشه ممنونت شدم ، من نی چوپونت شدم

آب تو بیامونت شدم ، اما بازم نیومدی

شعرای ارزونت شدم ، عمری غزلخونت شدم

تسلیم  قانوت  شدم ،  اما  باز م نیومدی

کشته مژگونت شدم ، هلاک چشمونت شدم

رفتم  و  قربونت   شدم  ، اما  بازم نیومدی

---

 

---

---

 

گاه مي انديشم مي توان سخت گريست

مي توان رنگ سپيد، روي هر ديده كشيد

مي توان در پس اين رنگ ودرنگ

بچه شد ، ساده گريست

مي توان ساده شكست وبه پاي همه ريخت........

 

 

---

 بی انتهای عشق هستی.با تمام وجود دوستت دارم و تو را می ستایم ای بهتر از جانم.

ای که در صندوق قلب تو هزاران راز بود                    هر نگاه آبیت یاد آور پرواز بود

دست های مهربانت مثل گلدان ها ی ما                  پر ز گل ها ی قشنگ و یاس های ناز بود

هر زمان می آمدم تا ساکن قلبت شوم                  در به روی این دل غمگین و تنها باز بود

 سرنوشت آنی ورق خوردو سفر کردی ز دل      

من نفهمیدم که از دل رفتنت یک راز بود

فال حافظ نیز هرگز گفتنی ها را نگفت                     جمع اشعارش برایم شعر یا آواز بود